Waar hebben we eigenlijk precies over als we spreken over tijdelijkheid? Is tijdelijkheid een oplossing voor een probleem van leegstand of is tijdelijkheid een kans? Of misschien zelfs meer dan dat. Is tijdelijkheid niet een systeem op zich. Een systeem dat helpt om vorm te geven aan ‘de nieuwe stedelijkheid’? Een stedelijkheid die gebaseerd is om dynamiek, beweging en doorstroming in plaats van rigide functies, afschrijvingstermijnen en lange termijn huurcontracten. Een stedelijkheid die bovendien niet alleen economische waarden kent, maar gebaseerd is op een breed spectrum aan waarden, van ecologisch tot cultuur-historisch en van ‘gevoel bij een plek’  tot sociale netwerken. Als die nieuwe stedelijkheid de beoogde weg is, kan tijdelijkheid daar dan niet de katalysator voor zijn?